 |
1971 - 1974: De pioniersjaren |
De eerste Wereldwinkel begon in 1971. Het actiemodel sloeg vrijwel meteen aan en kreeg navolging in andere steden.
 |
1975-1978: Het geloof in de revolutie |
In de jaren 1975-1978 werd de wereldwinkelbeweging gestructureerd. De vzw Oxfam-Wereldwinkels werd opgericht. Het waren jaren van grote discussies. Niet alleen over de interne structuren maar ook over de grote wereldveranderingen.
 |
1979 - 1982: De wind tegen? |
Op het einde van de jaren zeventig leek het tijdsklimaat omgeslagen. De beweging consolideerde zich en maakte rond de tiende verjaardag haar eerste generatiewissel mee. Verder was er crisis in België, revolutie in Nicaragua en veel volk op de betogingen tegen kernwapens.
 |
1983 - 1987: Geen raketten, maar bananen |
In de jaren 1983-'87 waren de Oxfam-Wereldwinkels een van de drijvende krachten van de grote vredesbetogingen. De rakettenbetogingen waren de grootste die België ooit gekend heeft. De beweging groeide gestaag verder. Er kwamen meer Wereldwinkels bij en ook het aanbod van voedingsproducten steeg. De marketing deed haar intrede en vanaf 1985 kreeg fruit een steeds belangrijker plaats in de werking: bananen uit Nicaragua om te verkopen, fruit uit Zuid-Afrika om te boycotten.
 |
1988- 1990: Sleet op het model? |
Het einde van jaren tachtig was tamelijk verwarrend. De Oxfam-Wereldwinkels, uitgegroeid tot een respectabele organisatie, leken te stagneren. De strijd tegen de Apartheid werd verdergezet en mondde uit in de vrijlating van Nelson Mandela. Maar in Nicaragua verloren de Sandinisten de verkiezingen en Algerije kende de zwaarste onlusten sinds de onafhankelijkheid. Modellanden leken niet meer van deze tijd.
 |
1991- 1996: De grote sprong voorwaarts |
In 1991 vierden de Oxfam-Wereldwinkels hun twintigste verjaardag. Sindsdien groeiden ze als nooit tevoren. Het aantal erkende Wereldwinkels steeg tot meer dan 150, het aantal verkoopspunten tot boven 200. De omzetcijfers van het Nationaal Secretariaat namen in vijf jaar niet alleen de kaap van de 100 miljoen, maar ook die van de 200. De initiatieven en ontwikkelingen zijn haast niet meer bij te houden. En, gelet op de jongerenwerking zit er nog lang geen sleet op de formule.
 |
1996 – 2000: Chiquita op de knieën |
Twee grondstoffencampagnes domineren de laatste jaren van de 20ste eeuw. Met de ‘cacaocampagne’ (geen cacaovervangende vetten in onze chocolade!) gaat Oxfam-Wereldwinkels voor het eerst Europees lobbyen. De ‘bananencampagne’ (tegen de arbeidsomstandigheden op Chiquitaplantages) is nog internationaler en eindigt in 2001 met een historisch akkoord tussen Chiquita en de vakbonden.
1998 is een kanteljaar in de wijngeschiedenis van Oxfam-Wereldwinkels: de verkoop van wijn uit Algerije wordt gestaakt, voortaan komen al onze wijnen van coöperaties in Chili.
De campagne Worldshake brengt in 1999 en 2000 heel wat leven in de wereldwinkels.
In 1999 verhuizen het magazijn en het secretariaat van Oxfam-Wereldwinkels naar een ecologisch gebouw in de buurt van de Dampoort in Gent.
 |
2001 – 2005: de keuze voor de supermarkt |
Op 2 maart 2002 beslist een congres om de wereldwinkelproducten te verspreiden “via alle kanalen die bereid zijn ze te verspreiden onder onze voorwaarden”. Er wordt een aparte coöperatieve vennootschap Oxfam Fairtrade opgericht, die onze producten in een hedendaags jasje vermarkt en ervoor zorgt dat onze producten in steeds meer supermarkten te koop zijn. De verkoopcijfers pieken, het aantal partners en producten neemt spectaculair toe, het personeelsbestand breidt aanzienlijk uit.
De dramatisch lage koffieprijs noopt Oxfam-Wereldwinkels tot heel wat campagne- en lobbywerk voor een eerlijke koffieprijs, met als hoogtepunt een opmerkelijke petitieactie aan Douwe Egberts. Met de campagne ‘Ik ben verkocht’ werkt Oxfam-Wereldwinkels vanaf 2004 intens samen met Vredeseilanden en Max Havelaar voor meer eerlijke handel en duurzame landbouw. Ook voor de jaarlijkse Week van de Fair Trade (eerste editie in 2001) bundelt Oxfam-Wereldwinkels de krachten met andere organisaties.
>>
Cashewnoten verpakken in papieren frietzakjes>>
De bananen stonden ook symbool voor onze revolutie
Documenten