Skip to main content

Een hogere prijs voor cacao volstaat niet

Zorg ervoor dat de cacaoboeren weer goesting krijgen om te boeren. Zo eenvoudig is de oplossing voor het zogenaamde chocoladetekort dat volgens de chocolade-industrie dreigt. Op dit moment geven cacaoboeren er massaal de brui aan, omdat ze te weinig verdienen. Oxfam-Wereldwinkels wil dat deze boeren het woord krijgen op internationaal cacao-overleg. In september 2015 bracht de organisatie vertegenwoordigers van veertig cacaocoöperaties bijeen in Ghana. Daar zetten ze de neuzen in dezelfde richting in de aanloop naar de World Cocoa Conference in 2016.

21 sep, 2015

Boeren mondig maken
Op internationale conferenties van de sector zijn vertegenwoordigers van cacaoboeren wel welkom, maar meestal alleen als ‘excuusproducenten’ die de uitkomst van de conferentie moeten legitimeren. Arne Schollaert van Oxfam-Wereldwinkels: “De bedrijven die de conferenties financieren, selecteren zelf de boeren die een uitnodiging krijgen. Meestal zijn dat dus niet de boeren die het felst van zich af kunnen bijten.” Bovendien hebben de boeren geen inspraak in de onderwerpen die er besproken worden, die bepalen de chocoladebedrijven en overheden.

Oxfam-Wereldwinkels is vastberaden om daar verandering in te brengen. De organisatie brengt geregeld kleine producenten samen om hen te informeren over de hele sector en ervaringen uit te wisselen. Van 7 tot 11 september 2015 organiseerde Oxfam in de Ghanese hoofdstad Accra een conferentie voor cacaoproducenten uit de hele wereld.

Arne Schollaert: “Na stevige debatten besloten de boeren dat een aalmoes vragen geen zin heeft. Een hogere prijs voor hun cacao is dringend nodig, maar volstaat niet. Wat de boeren echt willen is een handelscontext waarbinnen zij de vruchten kunnen plukken van hun teelt. Ze benadrukken dat ze dat best wel zonder hulp zouden kunnen, als het hen niet onmogelijk gemaakt werd.” De bijeenkomst in Ghana zorgt ervoor dat cacaoproducenten met één stem en met kennis van zaken kunnen deelnemen aan overleg op hoog internationaal niveau, zoals de World Cocoa Conference in juni 2016.

Cacao raakt niet op, maar boeren zíjn op
Een gemiddelde cacaoboer in Ivoorkust leeft ver onder de armoedegrens van twee dollar per dag. Om die te bereiken zou hij vier keer zoveel moeten verdienen als nu. Steeds meer kinderen van cacaoboeren in West-Afrika kiezen voor een ander beroep. Alles wijst er op dat boeren alleen cacao blijven telen als ze geen andere oplossing zien. Die conclusie trekt Arne Schollaert van Oxfam-Wereldwinkels uit het onderzoeksrapport Cacaobarometer

“We moeten ervoor zorgen dat de cacaostiel weer aantrekkelijk wordt, dat een Ivoriaanse boer opnieuw kan onderhandelen over de prijs die hij voor zijn cacao krijgt. Als meer jongeren brood zien in de teelt, zullen zij zelf investeren. En dan zou het aanbod wel eens sneller en duurzamer kunnen stijgen dan de sector zich kan inbeelden.”

Daarvoor is er meer nodig dan de huidige initiatieven die alleen de productie opdrijven. De internationale handelsstructuren moeten opnieuw uitgedacht worden.

Geef de boer een stuk van de chocoladetaart
“Als we over enkele jaren nog willen genieten van onze chocolade, dan zijn fundamentele veranderingen nodig in de hele cacaosector. Maar we moeten ons ook durven afvragen wat we willen: alleen onze chocoladeverslaving onderhouden, of meteen ook een einde maken aan de onmenselijke omstandigheden waarin de cacaoboeren leven? Voor het eerste kunnen we gerust op de chocolade-industrie rekenen. Die vindt wel een manier om haar roofzuchtige model lucratief te houden. Helaas wordt alleen zij zelf daar beter van. Als we de chocoladetaart eindelijk willen delen met de boeren die de cacao telen, moeten we rekening gaan houden met hun noden. En om dat voor mekaar te krijgen, moeten de industrie en de internationale overheden om te beginnen weten wat de echte problemen van de boeren zijn. Op internationale overlegmomenten van de sector oprecht naar de boeren geluisterd worden,” aldus Arne Schollaert.